Grensoverschrijdende interchangevergoedingen: wat Britse en Europese merchants echt betalen
Sinds de Brexit kan op kaartbetalingen met EER-kaarten bij Britse merchants een interchangevergoeding van tot 1,5% gelden.
Handelsaccounts, acquiring routes en chargeback-controles, afgestemd op uw risicoprofiel.

Grensoverschrijdende interchange is de belangrijkste reden waarom een Britse of Europese merchant hetzelfde product voor dezelfde prijs kan verkopen en toch een veelvoud moet betalen om de kaart van de ene klant te accepteren in vergelijking met die van de andere. Sinds de Brexit kan op een card-not-present-betaling met een in de EER uitgegeven kaart bij een Britse merchant een interchangevergoeding van tot 1,5% gelden, tegenover 0,3% voor dezelfde kaart bij een merchant binnen de EER. De meeste merchants met blended pricing zien deze kostenpost nooit terug, maar ze betalen er wel voor. Deze gids legt uit hoe de kaartschema's een transactie classificeren, wat de gepubliceerde tarieven zijn en aan welke knoppen u kunt draaien.
Hoe de kaartschema's bepalen of een transactie grensoverschrijdend is
Interchange wordt vastgesteld door Visa en Mastercard en bij elke transactie door de acquirer aan de issuer betaald. Het tarief hangt af van verschillende kenmerken: het kaarttype (consumentendebetkaart, consumentencreditcard, zakelijke kaart), het kanaal (card-present of card-not-present), de merchantcategorie en, voor dit artikel het belangrijkst, de geografie.
Bij geografie gaat het niet om waar uw klant zich bevindt. Het gaat om twee locaties:
- Het land van de issuer. Dit is het land waar de bank die de kaart heeft uitgegeven een vergunning heeft, en wordt afgeleid uit de BIN.
- De locatie van de merchant. Deze wordt bepaald door de regels van de kaartschema's, niet door waar uw servers staan of waar uw acquirer toevallig zijn hoofdkantoor heeft. Zowel Visa als Mastercard koppelen de merchantlocatie aan de plaats waar het bedrijf een vaste vestiging heeft, dat wil zeggen personeel, een vaste bedrijfslocatie, een fiscale registratie en een lokale juridische aanwezigheid.
Als het land van de issuer en de locatie van de merchant overeenkomen, is de transactie binnenlands. Liggen beide binnen de EER maar in verschillende landen, dan is de transactie intra-EER en wordt deze voor interchange grotendeels als binnenlands behandeld. Bevindt de ene partij zich in het VK en de andere in de EER, dan gaat het om een grensoverschrijdende VK-EER-transactie. Ligt een van beide volledig buiten Europa, bijvoorbeeld een in de VS uitgegeven kaart bij een Duitse merchant, dan valt de transactie onder interregionale interchange.
Deze classificatie gebeurt automatisch. U kunt er niet voor kiezen om ervan af te zien, en het onjuist opgeven van uw merchantlocatie om in een goedkopere categorie te vallen is een overtreding van de schemaregels die acquirers zeer serieus nemen.
De tarieven waarmee Britse en Europese merchants echt te maken hebben
De onderstaande tabel heeft betrekking op consumentenkaarten, die het grootste deel van het e-commercevolume uitmaken. Tenzij anders vermeld, gaat het om de geldende plafonds of door de kaartschema's vastgestelde tarieven voor card-not-present-transacties. Controleer altijd het actuele tarievenoverzicht van uw acquirer, want de kaartschema's publiceren wijzigingen volgens hun eigen tijdschema.
| Transactie | Consumentendebetkaart | Consumentencreditcard | Wat het tarief bepaalt |
|---|---|---|---|
| Britse kaart bij Britse merchant | 0.2% | 0.3% | In het VK behouden versie van de Interchange Fee Regulation |
| EER-kaart bij EER-merchant (binnenlands of intra-EER) | 0.2% | 0.3% | EU-verordening inzake interchangevergoedingen (Verordening 2015/751) |
| EER-kaart bij Britse merchant, card-not-present | 1.15% | 1.5% | Sinds oktober 2021 door de kaartschema's vastgesteld, onder voorbehoud van ingrijpen door de PSR |
| Britse kaart bij EER-merchant, card-not-present | 1.15% | 1.5% | Sinds oktober 2021 door de kaartschema's vastgesteld |
| Niet-EER-kaart bij EER-merchant, card-not-present | 1.15% | 1.5% | Niveaus uit de toezeggingen van de kaartschema's aan de Europese Commissie uit 2019 |
| Zakelijke en corporate kaarten, elke corridor | Geen plafond, doorgaans ruim boven de consumententarieven | Door de kaartschema's vastgesteld |
In geld uitgedrukt: een card-not-present-verkoop van £100 met een consumentencreditcard kost £0,30 aan interchange als de kaart in het VK is uitgegeven, en £1,50 als de kaart in Ierland, Frankrijk of Nederland is uitgegeven. Bij een bedrijf met een substantieel EER-volume is dat verschil duidelijk zichtbaar in de marge.
Voor niet-EER-kaarten bij Britse merchants, zoals Amerikaanse, Canadese of Australische kaarten, geldt helemaal geen wettelijk plafond. Visa en Mastercard stellen de interregionale interchange zelf vast, en de tarieven voor premium creditcards en zakelijke kaarten kunnen ruim boven de 1,5% liggen. De in Britse wetgeving overgenomen regelgeving begrenst alleen binnenlandse transacties.
Wat er na de Brexit veranderde en waar de PSR staat
Voordat het VK de EU verliet, waren VK-EER-transacties intra-EER en gemaximeerd op 0,2% voor debet en 0,3% voor credit. Na afloop van de overgangsperiode was de EU-verordening niet langer van toepassing op transacties over de grens tussen het VK en de EER, en de Britse versie had alleen betrekking op binnenlandse Britse betalingen. Daardoor bleef de VK-EER-corridor ongereguleerd.
In oktober 2021 verhoogden zowel Visa als Mastercard de card-not-present-interchange voor VK-EER naar 1,15% voor consumentendebetkaarten en 1,5% voor consumentencreditcards. Die cijfers waren niet willekeurig. Ze komen overeen met de interregionale niveaus die de kaartschema's al hadden toegezegd voor niet-EER-kaarten bij EER-merchants. In feite werd het VK voor onlinebetalingen in deze corridor in dezelfde categorie geplaatst als de VS of Azië. Card-present-transacties waren niet het doelwit van de verhoging.
De Payment Systems Regulator heeft een marktonderzoek naar deze corridor uitgevoerd. In het eindrapport, gepubliceerd eind 2024, concludeerde de toezichthouder dat de verhogingen niet gerechtvaardigd werden door hogere kosten of een betere dienstverlening en dat Britse merchants daardoor te veel betaalden. Vervolgens heeft de PSR een consultatie gehouden over een prijsplafond dat de card-not-present-interchange voor EER-consumentenkaarten bij Britse merchants zou terugbrengen naar 0,2% en 0,3%, aanvankelijk als tijdelijke maatregel terwijl de toezichthouder een aanpak voor de langere termijn ontwikkelt.
Voor uw planning zijn twee punten van belang. Ten eerste valt alleen Brits acquiring onder de bevoegdheid van de PSR, dus een eventueel plafond geldt voor EER-kaarten bij Britse merchants. Het verandert niets aan wat een EER-merchant betaalt voor een in het VK uitgegeven kaart; dat is een zaak voor de EU-instellingen. Ten tweede hangen de timing en de uiteindelijke vorm van een plafond af van het proces van de toezichthouder, waaronder de geplande samenvoeging van de PSR met de FCA. Ga ervan uit dat de huidige tarieven van 1,15% en 1,5% van kracht blijven totdat uw acquirer iets anders bevestigt.
Interchange is slechts een deel van de grensoverschrijdende kosten
Merchants die zich op het interchangetarief richten, zien vaak de andere grensoverschrijdende kosten over het hoofd die daarbovenop komen.
Grensoverschrijdende schemakosten
Visa en Mastercard brengen acquirers allebei extra schemakosten in rekening wanneer issuer en merchant zich in verschillende regio's bevinden. De variant van Visa wordt doorgaans de International Service Assessment genoemd, die van Mastercard de cross-border assessment. Deze kosten vallen niet onder de interchangeplafonds, verschillen per corridor en naargelang de transactievaluta overeenkomt met de factuurvaluta van de kaart, en ze veranderen vaker dan interchange. Uit het afzonderlijke onderzoek van de PSR naar schema- en verwerkingskosten bleek dat deze kosten de afgelopen jaren in reële termen aanzienlijk zijn gestegen, met weinig transparantie voor merchants.
Valutaomrekening
Als u in een andere valuta afrekent dan de factuurvaluta van de kaarthouder, rekent ofwel de issuer om en betaalt de kaarthouder een buitenlandse transactievergoeding, ofwel wordt de transactie aan de acquiringkant omgerekend en zit er een marge in de koers. Hoe dan ook betaalt iemand in de keten voor de valutaomrekening, en dat kan zowel de kosten als de autorisatiegraad beïnvloeden. Prijzen in lokale valuta en, waar uw acquiringinrichting dat toelaat, afrekenen in die valuta, schrapt vaak een kostenlaag.
Opslag van de acquirer
Uw acquirer rekent zijn eigen marge. Op grensoverschrijdend volume hanteren sommige acquirers een aparte, hogere opslag voor niet-binnenlandse kaarten. Daarover valt te onderhandelen, maar alleen als u die opslag kunt zien.
Uw afschrift lezen: blended versus interchange-plus-plus
Bij blended pricing betaalt u één percentage, soms met een apart tarief voor 'internationale' of 'niet-EER'-kaarten. De acquirer vangt de schommelingen in interchange en schemakosten op en prijst het risico in dat uw kaartmix verschuift. Als uw EER-klantenbestand groeit, kan een blended tarief dat werd vastgesteld toen u vooral binnenlandse klanten had, voor de acquirer inmiddels te laag zijn, en kunt u een gesprek over een nieuwe prijsstelling verwachten.
Bij interchange-plus-prijsstelling, en vooral bij de interchange-plus-plus-variant waarin schemakosten apart worden vermeld, wordt elk onderdeel tegen kostprijs doorberekend en staat de marge van de acquirer op een aparte regel. Voor elke merchant met substantieel grensoverschrijdend volume is dit de enige manier om te weten wat de VK-EER-toeslag u werkelijk kost. Een nuttige oefening is om drie maanden aan transactiegegevens op te vragen en deze te groeperen naar regio van de issuer, kaarttype en kanaal. Die uitsplitsing laat zien welk deel van uw verwerkingskosten door geografie wordt bepaald en niet door de marge van uw acquirer.
Controleer bij het doornemen van die gegevens drie dingen:
- Het aandeel van het volume met in de EER uitgegeven kaarten als u een Britse merchant bent, of met in het VK uitgegeven kaarten als u een EER-merchant bent.
- Het aandeel zakelijke en premium kaarten, waarvoor in elke corridor geen plafond geldt.
- Of grensoverschrijdende schemakosten tegen kostprijs worden doorberekend of samen met een opslag worden gebundeld.
Praktische manieren om grensoverschrijdende interchange te verlagen
Over interchange zelf kunt u niet onderhandelen. Die wordt vastgesteld door de kaartschema's of door regelgeving en door elke acquirer doorberekend. Wat u wel kunt veranderen, is hoe uw transacties worden geclassificeerd en verwerkt.
Lokaal acquiring waar u een echte vestiging heeft
Als uw groep al een echte EER-entiteit heeft, met personeel, bedrijfsruimte en een fiscale registratie in een EER-land, komt u mogelijk via die entiteit in aanmerking voor een merchantaccount bij een acquirer met een EER-vergunning. In de EER uitgegeven kaarten die via dat account worden verwerkt, zijn dan intra-EER en vallen onder de plafonds van 0,2% en 0,3%. Hetzelfde geldt omgekeerd voor EER-bedrijven met een echte aanwezigheid in het VK. Het sleutelwoord is echt. Een lege entiteit opzetten louter om de classificatie van transacties te veranderen, voldoet niet aan de locatieregels van de kaartschema's, en acquirers controleren dat. Voor bedrijven die om commerciële redenen toch al uitbreiden naar de EU, behandelt ons overzicht van betalingen in de Europese Unie de vragen rond vergunningen en entiteiten uitgebreider.
Routering op basis van de geografie van de issuer
Zodra u accounts heeft bij meer dan één acquirer, elk gekoppeld aan een legitieme merchantlocatie, kunt u elke transactie naar het account sturen waar deze als binnenlands geldt. Hier verdient multi-acquirerverwerking zichzelf terug. De routeringsbeslissing wordt vóór de autorisatie op basis van de BIN genomen, dus de kaarthouder merkt geen verschil. Routering biedt bovendien een terugvaloptie als een acquirer een storing heeft of een transactie weigert om redenen die niets met de kaart te maken hebben.
Prijzen en afrekenen in lokale valuta
Door prijzen in de valuta van de kaarthouder te tonen en waar mogelijk in die valuta af te rekenen, kunt u valutagerelateerde schemakosten verlagen en buitenlandse transactievergoedingen van de issuer vermijden die herhaalaankopen ontmoedigen.
Houd uw kaartmix in de gaten
Voor zakelijke kaarten geldt in elke corridor een hogere interchange. Als u B2B verkoopt, overweeg dan of bankoverschrijvingen of lokale account-to-accountmethoden beter geschikt zijn voor grotere facturen dan kaarten.
Bereid u voor op veranderende regelgeving, maar wacht er niet op
Een plafond van de PSR zou de positie van Britse merchants bij EER-kaarten verbeteren, maar zou niets veranderen aan interregionale tarieven, schemakosten of de EU-kant van de corridor. Structurele beslissingen over entiteiten en acquiringinrichtingen moeten gebaseerd zijn op waar uw klanten en activiteiten zich daadwerkelijk bevinden, niet op één enkele uitkomst van de regelgever.
Veelgestelde vragen
Wat is grensoverschrijdende interchange?
Dit is de interchangevergoeding die geldt wanneer de issuer van de kaart en de merchant zich volgens de schemaregels in verschillende landen of regio's bevinden. Voor Britse en Europese merchants zijn de relevantste categorieën intra-EER-, VK-EER- en interregionale transacties, elk met eigen tarieven.
Wat is de grensoverschrijdende vergoeding van Visa voor EER-kaarten bij Britse merchants?
Voor consumentenkaarten die card-not-present worden gebruikt, bedraagt de interchange van Visa in deze corridor 1,15% voor debet en 1,5% voor credit, vastgesteld in oktober 2021. Daarnaast brengt Visa acquirers aparte grensoverschrijdende schemakosten in rekening, die per transactie verschillen en meestal aan merchants worden doorberekend.
Veranderden de grensoverschrijdende tarieven van Mastercard op hetzelfde moment?
Ja. Mastercard verhoogde de card-not-present-interchange voor VK-EER in 2021 naar dezelfde niveaus van 1,15% voor debet en 1,5% voor credit, dus wat interchange betreft is er in deze corridor weinig verschil tussen beide kaartschema's. Hun structuren voor grensoverschrijdende schemakosten verschillen wel.
Wat is interregionale interchange?
Interregionale interchange geldt wanneer de issuer en de merchant zich in verschillende schemaregio's bevinden, zoals een Amerikaanse kaart bij een Franse merchant. Voor niet-EER-consumentenkaarten bij EER-merchants hebben de kaartschema's in 2019 aan de Europese Commissie tarieven van 1,15% voor debet en 1,5% voor credit voor card-not-present-betalingen toegezegd. Voor niet-EER-kaarten bij Britse merchants geldt geen enkel wettelijk plafond.
Brengt het plafond van de PSR de VK-EER-interchange terug naar 0,2% en 0,3%?
De PSR heeft een consultatie gehouden over een plafond op die niveaus voor card-not-present-betalingen met EER-consumentenkaarten bij Britse merchants. De invoering hangt af van het definitieve besluit en de timing van de toezichthouder. Britse kaarten bij EER-merchants zouden er niet onder vallen.
Kan ik grensoverschrijdende interchange vermijden door een EER-acquirer te gebruiken?
Alleen als uw bedrijf in dat EER-land een echte vaste vestiging heeft die voldoet aan de locatieregels voor merchants van de kaartschema's. Een contract met een buitenlandse acquirer afsluiten vanuit een bedrijf dat alleen in het VK actief is, verandert niets aan de classificatie en brengt het risico met zich mee dat u de schemaregels overtreedt.
Related reading
Met dynamic currency conversion verdienen merchants een deel van de wisselkoersopslag, maar voor klanten is het vaak duurder. Of je het aanbiedt, hangt dus af van je klantenbestand, hun kaarten en je risico op disputes.
Issuers weigeren grensoverschrijdende kaartbetalingen vaker, dus lokaal acquiren kan je acceptatiepercentages verhogen. Het brengt wel operationele en juridische verplichtingen met zich mee en loont niet overal.