Cardflo voor Bedrijven met hoge fraudemonitoringbehoeften.

Een hard decline treedt op wanneer een uitgever een transactie permanent weigert, vaak als gevolg van een gestolen kaart of een gesloten rekening, en deze mogen niet opnieuw worden geprobeerd.

Fraudemonitoringsystemen kunnen daarentegen een soft decline activeren als een transactie als verdacht wordt beschouwd, maar niet definitief frauduleus. Een soft decline maakt een nieuwe poging mogelijk na succesvolle 3-D Secure-authenticatie of andere verificatiestappen.

Het begrijpen van dit onderscheid is van vitaal belang voor high-risk merchants die hoge autorisatiepercentages moeten handhaven en tegelijkertijd frauduleuze afschrijvingen moeten voorkomen.

Visa en Mastercard exploiteren specifieke programma's zoals het Visa Fraud Monitoring Programme (VFMP) en het Excessive Chargeback Programme (ECP). Als het maandelijkse fraude- of geschil aantal van een merchant bepaalde basispunten overschrijdt ten opzichte van hun totale volume, komen ze in deze programma's terecht.

Dit omvat meestal hogere transactiekosten, aanvullende rapportagevereisten en een tijdlijn voor herstel. Het niet verminderen van fraudeniveaus kan ertoe leiden dat de acquirer de mogelijkheid van de merchant om kaartbetalingen te accepteren volledig beëindigt.

Vriendelijke fraude treedt op wanneer een legitieme klant een geldige transactie betwist. Hoewel traditionele fraudemonitoring zich richt op het voorkomen van gebruik van gestolen kaarten, gebruiken moderne tools soft-descriptors en robuuste transactielogging om merchants te helpen bij het winnen van representaties.

Door gedetailleerd bewijs van de identiteit van de klant en interactie met de service vast te leggen, zijn merchants beter uitgerust om deze geschillen aan te vechten.

De meest effectieve preventieve maatregel is echter vaak het bieden van duidelijke communicatie en eenvoudige terugbetalingsprocessen om de klant ervan te weerhouden contact op te nemen met hun bank.

De MCC is een viercijferig nummer dat door uitgevers en acquirers wordt gebruikt om een bedrijf te categoriseren op basis van het type goederen of diensten dat het levert. Bepaalde MCC's, zoals die voor gaming, volwassen content of reizen, worden van nature als high-risk geclassificeerd.

Uitgevers passen vaak strengere fraudefilters toe op transacties van deze codes, wat leidt tot hogere weigeringspercentages. Merchants in deze categorieën vereisen geavanceerdere monitoring om aan hun acquirer aan te tonen dat ze controle hebben over hun fraudeomgeving.

3-D Secure 2. 0 (3DS2) biedt een gegevensrijke omgeving voor risicogebaseerde authenticatie.

Het stelt merchants in staat om veel meer informatie naar de uitgever te sturen, zoals de apparaat-ID van de klant en de aankoopgeschiedenis. Dit resulteert vaak in een frictieloze checkout waarbij de uitgever de transactie goedkeurt zonder een wachtwoord nodig te hebben.

Voor high-risk transacties maakt 3DS2 een aansprakelijkheidsverschuiving mogelijk, wat betekent dat de uitgever, in plaats van de merchant, aansprakelijk wordt voor frauduleuze chargebacks als de transactie succesvol is geverifieerd.

Kaarttesten is een geautomatiseerd proces waarbij fraudeurs proberen duizenden kaartnummers te verifiëren. Veelvoorkomende indicatoren zijn een hoog volume aan transacties met een lage waarde, hoge weigeringspercentages voor CVV- of vervaldatum-mismatches, en veel pogingen vanaf hetzelfde IP-adres of apparaat.

Bedrijven met hoge monitoringbehoeften gebruiken snelheidsfilters om deze patronen binnen enkele seconden te detecteren, waarbij de bron automatisch wordt geblokkeerd om de reputatie van de merchant bij hun acquirer en de kaartnetwerken te beschermen.