Słownik płatności

Licencjonowany bank lub instytucja finansowa, która posiada MID sprzedawcy i rozlicza transakcje kartowe w imieniu sprzedawcy.

Wszelkie metody płatności inne niż kartowe: portfele, przelewy bankowe, BNPL, vouchery, akceptowane przy kasie.

Warstwa techniczna, która szyfruje dane karty, przesyła żądania autoryzacji do acquirera i zwraca wynik sprzedawcy.

Przejrzysty model cenowy agenta rozliczeniowego, który przekazuje opłaty interchange i opłaty systemowe po kosztach, z ustalonym narzutem procesora.

Pojedyncza stała stawka (np. 2,9% + 30¢) pobierana od wszystkich transakcji kartowych niezależnie od bazowej opłaty interchange.

Sprzedawca, który w ramach jednej umowy zapewnia technologię akceptowania płatności, bramkę, przechowywanie danych, raportowanie, a czasem także acquiring.

Unikalny identyfikator wydany przez agenta rozliczeniowego, który wiąże transakcje z konkretnym kontem sprzedawcy.

Opłata płacona przez akceptanta wydawcy za każdą transakcję kartą, ustalana przez systemy.

Powierzchnia płatności widoczna dla sprzedawcy, formularz, hostowana strona lub SDK, w którym klient wprowadza dane płatności.

Czterocyfrowy kod ISO 18245 używany przez systemy kart do klasyfikacji działalności sprzedawcy.

Opłaty pobierane przez Visa i Mastercard (lub inny system) od agentów rozliczeniowych i wydawców za każdą transakcję.

Nazwa handlowca i dane kontaktowe widoczne na wyciągu posiadacza karty.

Sprzedawca, którego branża, model biznesowy lub profil obciążeń zwrotnych sprawia, że standardowi agenci rozliczeniowi niechętnie go przyjmują.

Transakcja kartowa, w której kraj wystawcy różni się od kraju agenta rozliczeniowego, co wiąże się z wyższymi opłatami interchange i systemowymi.