Słownik płatności

Protokół uwierzytelniania sieci kart, który przenosi odpowiedzialność za oszustwo ze sprzedawcy na wydawcę, gdy posiadacz karty zostanie zweryfikowany.

Usługa systemu, która automatycznie aktualizuje zapisane numery kart i daty ważności, gdy wystawca ponownie wydaje kartę.

Licencjonowany bank lub instytucja finansowa, która posiada MID sprzedawcy i rozlicza transakcje kartowe w imieniu sprzedawcy.

Każda inna niż karta metoda płatności, portfele, przelewy bankowe, BNPL, vouchery, akceptowane przy kasie.

Warstwa techniczna, która szyfruje dane karty, przesyła żądania autoryzacji do agenta rozliczeniowego i zwraca wynik sprzedawcy.

Przejrzysty model cenowy agenta rozliczeniowego, który przekazuje opłaty interchange i opłaty systemowe po kosztach z dodatkową stałą marżą procesora.

Jedna stała stawka (np. 2,9% + 30¢) naliczana za wszystkie transakcje kartą, niezależnie od bazowej opłaty interchange.

Wymuszone odwrócenie płatności kartą, zainicjowane przez bank wydający kartę posiadaczowi karty.

Proces ponawiania nieudanych płatności subskrypcyjnych i powiadamiania klientów o konieczności zaktualizowania karty przed ich rezygnacją.

Chargeback złożony przez faktycznego posiadacza karty z tytułu transakcji, którą faktycznie wykonał, często dlatego, że nie rozpoznaje opisu lub chce zwrotu pieniędzy bez kontaktu ze sprzedawcą.

Konwersja walutowa zastosowana do transakcji wielowalutowej przez sprzedawcę, nabywcę lub bank posiadacza karty.

Unikalny identyfikator wydany przez agenta rozliczeniowego, który wiąże transakcje z określonym kontem sprzedawcy.

Algorytmiczny wybór agenta rozliczeniowego lub MID dla każdej transakcji w celu maksymalizacji wskaźnika zatwierdzania, minimalizacji kosztów lub obu.

Opłata uiszczana przez acquirera na rzecz wydawcy od każdej transakcji kartą, ustalana przez systemy.

Płatnicza powierzchnia skierowana do sprzedawcy, formularz, hostowana strona lub SDK, gdzie klient wprowadza dane płatnicze.

Czterocyfrowy kod ISO 18245 używany przez schematy kart do klasyfikowania działalności handlowej.

Reguły, które ponownie próbują odrzuconą transakcję w różnych oknach czasowych, u akceptantów lub na różnych poziomach uwierzytelnienia w celu odzyskania przychodów.

Przejściowe odrzucenie (np. niewystarczające środki, niehonorowanie, ogólne), które zazwyczaj można odzyskać poprzez ponowne próby.

Pierwsze 6–8 cyfr numeru karty, identyfikujące wystawcę, kraj, schemat i typ produktu.

Odpowiedź autoryzacyjna odmawiająca sfinansowania transakcji, zwrócona przez wystawcę wraz z kodem przyczyny.

Nazwa sprzedawcy i dane kontaktowe widoczne na wyciągu posiadacza karty.

Opłaty pobierane przez Visa i Mastercard (lub inny system) od agentów rozliczeniowych i wydawców za każdą transakcję.

Warstwa platformy, która umożliwia sprzedawcy łączenie się z wieloma agentami rozliczeniowymi, APM-ami i narzędziami ryzyka za pośrednictwem jednej integracji oraz inteligentne kierowanie transakcji.

Dostawca, który w ramach jednej umowy oferuje technologię akceptacji płatności, bramkę, przechowywanie danych, raportowanie, a czasem także acquiring.

Standard bezpieczeństwa danych w branży kart płatniczych, narzucone przez schematy ramy postępowania z danymi posiadaczy kart.

Uregulowana weryfikacja tożsamości sprzedawcy (KYB) oraz, w stosownych przypadkach, klientów sprzedawcy (KYC).

Reżim regulacyjny, który nakłada na instytucje płatnicze obowiązek wykrywania i zgłaszania podejrzanych działań.

Unijna dyrektywa o usługach płatniczych 2, która nakłada obowiązek SCA, otwiera interfejsy API bankowości i zmienia odpowiedzialność za płatności.

Odpowiedź sprzedawcy na chargeback, z dowodem, że pierwotna transakcja była prawidłowa.

Procent każdej transakcji zatrzymany przez acquire za ustalony okres (np. 10% przez 180 dni) w celu pokrycia ryzyka chargebacku.

Środki zatrzymane przez agenta rozliczeniowego (kroczące, z góry lub kapitałowe) jako zabezpieczenie przed ryzykiem chargebacków i oszustw.

Przekazanie środków z konta agenta rozliczeniowego na konto bankowe sprzedawcy, pomniejszone o opłaty i rezerwy.

Zgodne z PCI-DSS repozytorium tokenizowanych danych uwierzytelniających karty, które pozwala sprzedawcy ponownie obciążyć kartę bez przechowywania numeru PAN.

Wymóg PSD2, aby zainicjowane przez klienta płatności elektroniczne w EOG i Wielkiej Brytanii były uwierzytelniane za pomocą dwóch z następujących elementów: wiedzy, posiadania, cech wrodzonych.

Każde zgłoszone przez posiadacza karty zakwestionowanie transakcji, obejmujące zapytania o szczegóły, chargebacki, pre-arbitraż i arbitraż.

Sprzedawca, którego branża, model biznesowy lub profil obciążeń zwrotnych sprawia, że standardowi nabywcy niechętnie go przyjmują.

Token wydawany przez schemat, który zastępuje PAN end-to-end i jest automatycznie aktualizowany, gdy karta bazowa zostanie ponownie wydana.

Zastąpienie wrażliwych danych karty niewrażliwą wartością zastępczą, którą można przechowywać i ponownie używać bez zakresu PCI.

Opłata inicjowana przez sprzedawcę na podstawie wcześniej przechowywanych danych uwierzytelniających, bez obecności właściciela karty.

Transakcja inicjowana przez właściciela karty w czasie rzeczywistym, zazwyczaj pierwsze obciążenie, które ustanawia dane uwierzytelniające w pliku.

Transakcja kartą, w której kraj wystawcy różni się od kraju nabywcy, co wiąże się z wyższymi opłatami interchange i systemowymi.

Odrzucenie terminala (np. zgubiona/skradziona, odbiór karty, nieprawidłowe konto), którego nie należy ponawiać.

Usługa wystawcy, która porównuje adres rozliczeniowy podany w transakcji z adresem posiadacza karty w pliku.

3- lub 4-cyfrowy kod wydrukowany na karcie, używany do potwierdzenia, że posiadacz karty fizycznie ją posiada.

Bank, który wydaje kartę płatniczą posiadaczowi karty i autoryzuje lub odrzuca transakcje z jej użyciem.

Zapytanie przed chargebackiem od wystawcy, proszące sprzedawcę o szczegóły transakcji.