Słownik płatności

Protokół uwierzytelniania sieci kart, który przenosi odpowiedzialność za oszustwo ze sprzedawcy na wydawcę, gdy posiadacz karty zostanie zweryfikowany.

Usługa schematu, która automatycznie aktualizuje zapisane numery kart i daty ważności, gdy wydawca ponownie wydaje kartę.

Licencjonowany bank lub instytucja finansowa, która posiada MID sprzedawcy i rozlicza transakcje kartowe w imieniu sprzedawcy.

Wszelkie metody płatności inne niż kartowe: portfele, przelewy bankowe, BNPL, vouchery, akceptowane przy kasie.

Warstwa techniczna, która szyfruje dane karty, przesyła żądania autoryzacji do acquirera i zwraca wynik sprzedawcy.

Przejrzysty model cenowy agenta rozliczeniowego, który przekazuje opłaty interchange i opłaty systemowe po kosztach, z ustalonym narzutem procesora.

Pojedyncza stała stawka (np. 2,9% + 30¢) pobierana od wszystkich transakcji kartowych niezależnie od bazowej opłaty interchange.

Wymuszone odwrócenie płatności kartą zainicjowane przez bank wydający kartę klienta.

Sprzedawca, który w ramach jednej umowy zapewnia technologię akceptowania płatności, bramkę, przechowywanie danych, raportowanie, a czasem także acquiring.

Proces ponawiania nieudanych płatności subskrypcyjnych i powiadamiania klientów o konieczności aktualizacji karty przed ich rezygnacją.

Chargeback zgłoszony przez prawdziwego posiadacza karty za transakcję, którą faktycznie wykonał, często dlatego, że nie rozpoznaje opisu lub chce zwrotu pieniędzy bez kontaktu ze sprzedawcą.

Konwersja walut zastosowana do transakcji międzywalutowej przez sprzedawcę, agenta rozliczeniowego lub bank posiadacza karty.

Unikalny identyfikator wydany przez agenta rozliczeniowego, który wiąże transakcje z konkretnym kontem sprzedawcy.

Algorytmiczny wybór acquirera lub MID na transakcję w celu maksymalizacji wskaźnika zatwierdzeń, minimalizacji kosztów lub obu tych parametrów.

Opłata płacona przez akceptanta wydawcy za każdą transakcję kartą, ustalana przez systemy.

Powierzchnia płatności widoczna dla sprzedawcy, formularz, hostowana strona lub SDK, w którym klient wprowadza dane płatności.

Czterocyfrowy kod ISO 18245 używany przez systemy kart do klasyfikacji działalności sprzedawcy.

Zasady, które ponawiają próbę odrzuconej transakcji w różnych oknach czasowych, u nabywców lub na różnych poziomach uwierzytelniania w celu odzyskania przychodów.

Przejściowa odmowa (np. niewystarczające środki, niehonorowanie, ogólna), którą zazwyczaj można odzyskać poprzez ponowne próby.

Pierwsze 6–8 cyfr numeru karty, identyfikujące wystawcę, kraj, schemat i typ produktu.

Odpowiedź autoryzacyjna odmawiająca sfinansowania transakcji, zwracana przez wystawcę z kodem przyczyny.

Opłaty pobierane przez Visa i Mastercard (lub inny system) od agentów rozliczeniowych i wydawców za każdą transakcję.

Warstwa platformy, która umożliwia sprzedawcy łączenie się z wieloma acquirerami, APM i narzędziami do zarządzania ryzykiem poprzez jedną integrację i inteligentne kierowanie transakcjami.

Standard bezpieczeństwa danych w branży kart płatniczych, schemat zatwierdzony przez regulatora dla przetwarzania danych posiadaczy kart.

Regulowana weryfikacja tożsamości sprzedawcy (KYB) oraz, w stosownych przypadkach, klientów sprzedawcy (KYC).

Reżim regulacyjny narzucający instytucjom płatniczym obowiązek wykrywania i zgłaszania podejrzanej działalności.

Dyretywa UE Payment Services Directive 2, która nakłada wymogi SCA, otwiera bankowe API i zmienia zasady odpowiedzialności za płatności.

Odpowiedź sprzedawcy na chargeback, zawierająca dowody na to, że pierwotna transakcja była ważna.

Środki zatrzymywane przez akceptanta (kroczące, początkowe lub ograniczone) jako zabezpieczenie przed ryzykiem obciążeń zwrotnych i oszustw.

Procent każdej transakcji zatrzymywany przez akceptanta na określony czas (np. 10% na 180 dni) w celu pokrycia ryzyka obciążenia zwrotnego.

Przekazanie środków od akceptanta na konto bankowe handlowca, po odjęciu opłat i rezerw.

Zgodne z PCI-DSS miejsce przechowywania tokenizowanych danych uwierzytelniających kartę, które umożliwia sprzedawcy ponowne obciążenie karty bez przechowywania PAN.

Wymóg PSD2, zgodnie z którym inicjowane przez klienta płatności elektroniczne w EOG i Wielkiej Brytanii muszą być uwierzytelnione dwoma z następujących czynników: wiedzy, posiadania, cech wrodzonych.

Nazwa handlowca i dane kontaktowe widoczne na wyciągu posiadacza karty.

Wszelkie wyzwania inicjowane przez posiadacza karty dotyczące transakcji, obejmujące zapytania o pobranie danych, obciążenia zwrotne, pre-arbitraż i arbitraż.

Sprzedawca, którego branża, model biznesowy lub profil obciążeń zwrotnych sprawia, że standardowi agenci rozliczeniowi niechętnie go przyjmują.

Token wydawany przez schemat, który zastępuje numer PAN od początku do końca i jest automatycznie aktualizowany w przypadku ponownego wydania karty bazowej.

Zastępowanie wrażliwych danych karty niewrażliwą wartością zastępczą, którą można przechowywać i ponownie wykorzystywać bez zakresu PCI.

Transakcja inicjowana przez posiadacza karty w czasie rzeczywistym, zazwyczaj pierwsza opłata, która ustanawia przechowywane dane uwierzytelniające.

Opłata zainicjowana przez sprzedawcę na podstawie wcześniej zapisanych danych uwierzytelniających, bez obecności posiadacza karty.

Transakcja kartowa, w której kraj wystawcy różni się od kraju agenta rozliczeniowego, co wiąże się z wyższymi opłatami interchange i systemowymi.

Ostateczna odmowa (np. zagubiona/skradziona, odbierz kartę, nieprawidłowe konto), której nie wolno ponawiać.

Usługa wystawcy, która porównuje adres rozliczeniowy podany w transakcji z adresem posiadanym przez wydawcę karty.

Trzy- lub czterocyfrowy kod wydrukowany na karcie, używany do potwierdzenia, że posiadacz karty fizycznie ją posiada.

Bank, który wydaje kartę płatniczą posiadaczowi karty i autoryzuje lub odrzuca transakcje z jej użyciem.

Zapytanie przed obciążeniem zwrotnym od wystawcy, proszące handlowca o szczegóły transakcji.